Ã… bu i utlandet og ha vener i Noreg

[Norunn]

Eg har budd i Skottland i over 1,5 år no. Det eg har merka, er at mine vener i Noreg ikkje sender tekstmelding utan at eg har sendt ein først. Eg kan vel telje på to hender og ein fot kor ofte folk har sendt meg melding først. Det eg lurar på, er det slik at eg er "ute av syne, ute av sinn", eller er ikkje venene mine så gode som det eg trudde dei var? Eg seier ikkje at alle er sånn, men det er ein del. Og så, når eg er heime, er vi plutseleg vener. Det fungerar ikkje sånn for meg. For at eg skal sjå på nokon som ein ven, kunne eg tenke meg ei tekstmelding, mail eller telefonsamtale i ny og ne. Og ikkje det at eg alltid må ta kontakt.

Eh, dette vart litt langt. Det eg eigentleg ville, var å få andre sine synspunkt, anten dei er i utlandet sjølv, har vener i utlandet, eller at dei berre har lyst til å seie det dei meiner. Takk.

[meep-meep]

Heisann.

Jeg har ikke venner i utlandet, men jeg har venner som har flyttet til andre steder i Norge. Jeg er nok rimelig skyldig i de antakelsene du gjør om vennene dine. Jeg er skikkelig slapp med å ta kontakt, og gjør det sjelden hvis jeg ikke blir kontaktet først. Hvorfor? Jeg vet ikke, men det er sikkert noe med at jeg har mange venner her, mens de som har flyttet har få GODE venner der de bor. Man får jo nye venner, men det blir ikke det samme som de gamle du har holdt sammen med i årevis.

Så jeg tror kanskje ikke vi som sitter igjen mest størstedelen av den gamle vennegjengen føler det på samme måte som den som flytter ut.

Jeg gjør ikke dette noe bevisst, og de er fortsatt mine beste venner når de kommer hjem til Trondheim. Jeg tenker bare rett og slett ikke over det... (gjør jo det nå da, etter ditt innlegg).

Så hvis vennene dine er dårlige venner, er nok jeg og av den typen. Men det er ikke bevisst da.

[Norunn]

Eg meiner ikkje at dei er dårlege vener, det er berre litt rart at det skal gå minst eit halvt år utan kontakt, og så når eg er heime, er vi plutseleg så gode vener og må møtast. Ærleg tala gjer det meg ingenting å ikkje møte dei når eg er heime. Men det er jo nokre som er veldig flinke til å ta kontakt når eg er heime, og det er jo kos Men trur ikkje dei tenker over at folk som bur i utlandet eller andre stader i Noreg kanskje føler seg litt utanfor. Eg veit jo at mine vener heime framleis er med kvarandre, og finn på ting saman.. Og så sit eg her. Fleire timar unna. Og får ikkje meldingar. No høyrest det jo ut som eg sutrar og tykkjer veldig synd på meg sjølv. Eg har veldig gode vener her også, men eg veit jo det at om eg ein gong flyttar til Noreg, kjem eg til å miste kontakten med dei. For det er jo vanskeleg å ha kontakt med ein person i eit anna land, som eg har merka..

[BlueNova]

Folk er folk og noen er slappe folk. man vil ta kontakt, men glemmer, er gjerrige på sms-kronene eller "venter-til-imorgen".
ofte må man sparke dem igang. få igang et fast rituale med dem, foreks. hver fredag så snakkes vi slik og slik og da og da. har fungert for meg.
Hvis ikke de i andre enden er for slappe da, vel og merke.